Pericarditis

Het hart wordt aan de buitenkant omvat door het zogenaamde hartzakje (het pericard). Als dit hartzakje ontstoken is, spreekt men van een pericarditis.

Het is niet altijd duidelijk wat de oorzaak van een pericarditis is. In de meeste gevallen gaat het om een virusinfectie. Pericarditis doet zich vaak voor na een griep of verkoudheid, waaruit blijkt dat de infectie kan overslaan van de luchtwegen. Net als bij een verkoudheid of griep neemt de virusinfectie, die pericarditis veroorzaakt, na verloop van tijd uit zichzelf af.

Bacteriële pericarditis is zeldzaam. Deze vorm van pericarditis is gevaarlijk, omdat het lichaam de infectie niet altijd zelf kan onderdrukken.

Diagnose

Bij een pericarditis zijn er vaak symptomen van een infectie, zoals algehele malaise en koorts, in combinatie met een pijn op de borst. De arts kan met behulp van bloedonderzoek en een ECG de diagnose vaak al stellen. Soms wordt er ook een echo van het hart gemaakt om het pericard te bekijken. Er wordt dan gekeken of er zich vocht in het hartzakje ophoopt.

Behandeling

Als u weinig klachten heeft, is een behandeling niet nodig. Wel moet u rust houden en krijgt u medicijnen om de pijn te bestrijden. De ontsteking zal vanzelf overgaan. Bij vaker optreden van een pericarditis worden ook ontstekingsremmende medicijnen voorgeschreven. Er zal dan nader onderzoek verricht worden naar een mogelijke oorzaak. Wordt de hartspier in zijn bewegingen gehinderd doordat er veel vocht in het hartzakje zit, dan is een pericardpunctie (het wegzuigen van het overtollige vocht door middel van een injectienaald) nodig.