Longziekten

COPD

COPD (chronic obstructive pulmonary diseases/ chronisch obstructieve longziekten) is de verzamelnaam voor een groep longaandoeningen die gekenmerkt wordt door een aanhoudende obstructie van de longen. Ziekten die hieronder vallen zijn chronische bronchitis en longemfyseem. Bij chronische bronchitis is er sprake van ontstekingsprocessen in de kleine luchtwegen met overmatige slijmproductie. Bij emfyseem is de wand van de luchtblaasjes beschadigd. Een belangrijke oorzaak van deze ziekten is roken. Daarnaast kan langdurige blootstelling aan kleine stofdeeltjes tijdens het werk, of een aangeboren enzymdefect een rol spelen.

De behandeling van COPD gebeurt in geval van milde vormen door de huisarts; hij zal u leefstijladviezen geven (o.a. stoppen met roken) en zo nodig medicijnen voorschrijven. In het geval van meer ernstige vormen wordt de behandeling door de longarts gedaan met (sterkere) medicijnen. Indien er sprake is van zeer ernstige vormen van emfyseem (eindstadium) kunnen sommige patiënten baat hebben bij longvolume-reductie chirurgie.

Stilstand middenrifspier

Verlamming (paralyse) van de middenrifspier (diafragma) is het gevolg van een verworven niet-functioneren van de zenuw naar de middenrifspier. De naam van deze zenuw (of nervus in het latijn) is: nervus phrenicus. Deze aandoening kan enkel- en dubbelzijdig voorkomen en is bij volwassenen een zeldzame aandoening.

De oorzaak van het niet-functioneren van de nervus phrenicus kan veroorzaakt worden door iedere ziekte of aandoening die zenuwweefsel aantast, bijvoorbeeld een neuromusculaire ziekte als A.L.S. (Amyotrofische Lateraal Sclerose), als gevolg van traumatisch letsel aan de zenuw (bijvoorbeeld als complicatie van een operatie) of het kan onderdeel zijn van een aandoening die 'neuralgische amyotrofie' wordt genoemd. Dit laatste ontstaat vaak na een virale infectie.

Afhankelijk van de oorzaak van het niet-functioneren van de nervus phrenicus kan de functie van het diafragma soms nog deels herstellen. Vaak is dit niet-functioneren helaas blijvend.

De klachten die patiënten ervaren zijn: kortademigheid bij inspanning en (nog meer uitgesproken) ernstige kortademigheid bij bukken of gaan liggen. Ook ernstige kortademigheidklachten bij zwemmen of in bad gaan liggen zijn kenmerkend. De klachten ontstaan door afname van de longcapaciteit.

Diagnostiek bij interstitiële longafwijkingen

Diffuse of verspreide interstitiële afwijkingen in het longweefsel (interstitium = ruimte tussen de cellen) kunnen een groot aantal oorzaken hebben. Het diagnostisch proces hierbij is dan ook uitgebreid en omvat onder meer (niet-invasief) beeldvormend- en longfunctieonderzoek. Uiteindelijk kan het van belang zijn om ook stukjes weefsel voor onderzoek te verkrijgen. Indien er bij CT-geleide punctie geen of onvoldoende weefsel kan worden verkregen kan er een operatie worden uitgevoerd om voldoende weefsel te verkrijgen voor onderzoek. Deze operatie kan eventueel video-ondersteund (via VATS) plaatsvinden.

Spontane pneumothorax (klaplong)

Bij een klaplong of pneumothorax komt er lucht tussen de longvliezen, waardoor de long inklapt. Door dit inklappen kan de long niet meer goed voor de ademhaling gebruikt worden. Een pneumothorax kan verschillende oorzaken hebben:

  • als gevolg van een verwonding. Bijvoorbeeld bij een ongeval, waarbij een er scheur in de long ontstaat door een scherp uitsteeksel van een gebroken rib;
  • bij longemfyseem, waarbij er een scheur ontstaat in de vergrote longblaasjes (zogeheten bullae);
  • of spontaan zonder duidelijke oorzaak (vaak blijkt later dat er toch plaatselijk vergrote longblaasjes(bullae) in de long waren, die gescheurd zijn).

Voor de behandeling zie: therapeutische VATS: pleurarubbing (en eventueel bullectomie) 

Voor meer informatie over de chirurgische procedures: diagnostische VATS procedure en diagnostische thoracotomie.